شاخ حجامت ريخته بودند ، مسموم كردند . مدّت خلافتش شش ماه بود . ( ر . ك : تتمّة المنتهى ) . 154 - موسى بن مهدى موسى بن مهدى ملقّب به هادى ، در سال 169 پس از مرگ پدرش به قدرت رسيد . هادى به قساوت قلب و شجاعت ، معروف بود و او را « اطبق » مىگفتند . وى در ايّام خلافتش قصد داشت ، رشيد را از ولايت عهدى خود خلع كند و جعفر ، پسر خود را به ولايت عهدى برگزيند كه مرگ او در رسيد . وى در سال 170 در بغداد درگذشت . حسين بن على حسنى در زمان او در « فخ » خروج كرد و در روز ترويه شهيد شد . ( ر . ك : تتمّة المنتهى ) . 155 - معتضد احمد بن طلحة بن متوكّل ، ملقّب به معتضد ، پس از عموى خود معتمد ، در سال 279 بر تخت سلطنت نشست . وى ، مردى بخيل ، كم‌رحم و خونريز بود و از براى عذاب مردم شكنجه‌گاه بنا نهاده بود . معتضد در سال 289 مسموم شد و مرد . مدّت حكومتش نه سال و نه ماه و دو روز طول كشيد . معتضد را سفّاح ثانى مىگفتند . ( ر . ك : تتمّة المنتهى ) . 156 - حرّه حرّه ، جمع آن حرّات ، در جغرافياى جزيرة العرب ، نام هريك از مناطق وسيعى كه پوشيده از سنگ و ريگ و گدازه‌هاى آتش‌فشانى است كه فوران كرده و منجمد شده است . اين‌گونه مناطق مخصوصا در شمال حوران وجود دارد ، و از آنجا تا مدينه ممتد است . حرّه واقم به مناسبت قتل‌عام يزيد بن معاويه در سال 63 هجرى از مردم مدينه ، معروف است . مردم مدينه در سال 62 هجرى عثمان بن محمّد بن ابى سفيان ، عامل يزيد را با مروان و